Monument in Elst: Hervormde Kerk

Tot 1819 bezat de buurtschap Elst geen eigen kerk. Men ging voor die tijd in Amerongen of Rhenen ter kerke. Vooral de Elstenaren die in het Rhenense deel van Elst woonden vonden dat bezwaarlijk vanwege de afstand en de vaak moeilijk begaanbare weg. Eind achttiende eeuw had men al plannen om een eigen kerk te bouwen, maar door de Franse overheersing moest men deze plannen twintig jaar uitstellen. In 1814 ging een commissie bestaande uit Elster tabaksplanters opnieuw aan de slag en deed men een verzoek aan koning Willem I om een eigen kerk, de huidige Hervormde Kerk te mogen bouwen. Door tegenwerking uit Rhenen liep dit op een mislukking uit. De Rhenenaren waren bang dat Elst als het eenmaal een eigen kerk had ook een eigen gemeente wilde vormen vergelijkbaar met Veenendaal dat tot 1795 ook bij Rhenen hoorde.

Monument in Elst - Interieur van de Hervormde Kerk

Pas in 1818 werd met medewerking van mr. J. H. Noordbeek, burgemeester en vrederechter in Wijk bij Duurstede een nieuwe poging onder nomen die ditmaal wel slaagde. De bouw van de Hervormde Kerk werd voor een groot deel gefinancierd uit opbrengsten van de tabaksbouw. Hiervoor werd door de Elster tabaksplanters zelfs een eigen tabakswaag opgericht. Het dak van de kerk is op dezelfde wijze gebouwd als de tabaksschuren in Elst en omgeving. In de 50 centimeter dikke kerkmuren zijn veel stenen verwerkt die afkomstig zijn van het in 1819 afgebroken huis Remmerstein. De dakruiter (het torentje op het dak) werd niet bij de bouw in 1819 aangebracht, maar pas enkele jaren later. In de kerk werden tussen 1820 en 1829 ruim 50 personen begraven. Deze graven zijn nooit geruimd en bevinden zich nog onder de kerkvloer. Verdere informatie over het begraven in Elst is hier te vinden.

De Hervormde Kerk is gevestigd aan de Rijksstraatweg 24 in Elst (Utr.)

Klik hier voor het fotoalbum (opent in nieuwe tab) of hier om terug te keren naar de hoofdpagina.

Bron: boek Elst & Remmerden Vroeger en Nu, samengesteld door de Werkgroep Elst & Remmerden onder redactie van Nees van den Oosterkamp. Een uitgave van Stichting Publicaties Oud Rhenen.